Yarim Bir Gün Gelecek

Çok dertli, üzgün ve halsizdi o gün Neslihan hanım…Eşinden boşanalı üç ay olmuş,iki yıl önce pembe hayallerle uğruna ana babasına sırtını dönüp kaçtığı adamın hayatı kendisine zehir etmesi herşeye küstürmüştü onu… En yakın arkadaşıyla dertleşmek için telefon rehber defterinden numarasını bulup çevirdi gözyaşlarıyla. Karşı taraf telefonu açınca ise konuşmasına fırsat vermeden hıçkırıklarla dert yanmaya başlamıştı.

– “Hani gerçek sevda vardı ahiretliğim. Gül bahçesi vaaat eden adam mezarımı kazdı. Ölü gibiyim şimdi. Uğruna kaçıp gittiğim baba evimde şimdi başımı yerden kaldıramıyorum utancımdan-” dediği an,karşı taraftan gelen bir erkek sesiyle irkilmişti… Öyle naif ve nazik konuşmuştuki… Akıcı üslubu Neslihan hanımı çok etkilemişti o an. Adamın yüzüne kapatırken içine ılık birşeyler akmıştı sevgiye dair duyduğu güzel cümlelerle… Bir gün sonra ise arkadaşını ararken, kaderdenmidir bilinmez yine son numarayı yalnış çevirmiş ve aynı kişi bağlanmıştı telefona… Bu defa