Sokak Çocuğu

Her sabah aracıyla durduğu ışıklarda, camın önüne gelip kendisine su uzatan çocukları görürdü… O sabahta küçük bir çocuk gelmiş, cama vurup bir su şişesi uzatmıştı…Bayan Helen hergün ki kırmadı o çocucuğuda. Ve su şişesini alıp, çocuğun eline bozuklukları tutuşturup, tozdan karmakarışık olmuş saçlarını okşadı. Çocuk ise daha ilk gördüğü andan beri öyle şaşkın bakıyorduk kadına…

O günden sonra da her sabah, işe giderken aynı caddedeki ışıklarda karşılaşmaya başlamıştı o çocukla… Eline bozuk paraları verip, su şişesini alırken kendisine fazlaca dikkatli bakmasına ise anlam verememişti. Bir sabah bu bakışlarının sebebini sorduğunda ise, çocuğun konuşma özürlüsü olduğunu anlamıştı haraketlerinden… Günler sonra bu defa şirketin kapısında görmüştü aynı çocuğu. Kendisini bekler tavırlarını, bakışlarını görünce daha da şaşırmıştı… -“Belki çok paraya ihtiyacı vardır-” deyip bu defa bozukluk değil, fazla miktarda para vermişti… Fakat çocuk parayı aldığında mutlu olmuyordu asla. Bayan Helen iyilik yapmayı severdi ama, bu çocuğun her nereye gitse karşısına çıkması artık fazlasıyla canını sıkmaya başlamıştı…Evinin önünde, şirketin kapısında,yürüyüş için gittiği parkta… Nereye gitse gözlerini dikmiş kendisine bakması, rahatsız etmişti artık…Bir defasında yine aynı çocuk, parkta yürüyüş yaparken karşısına dikilince,