Paylaşmaktan Asla Çekinmeyin

Bir poşete biraz bulgur koydum çocuklarla aşağı inip guvercinlere atacaktik. Aşağı indigimde

çöp konteynırı karistiran 3 çocuk gördüm. Birisi boş bir nutella kavanozu buldu. Gözlerinin ici güldü. Kapağını açıp icinde kalanları sıyırmak istedi. Ablası izin vermedi. Eve götürelim açma dedi. Çocuk boş kavanoza sımsıkı sarıldı.

Bulguru kuşlara atmaktan vazgeçtim. Tok karnimdan utandım. ‘At onu,hadi gelin benimle’ dedim. Evin karşısındaki markete götürdüm çocuğu. İçeri girdik. ‘Ne istersen al’ dedim. Çekingen çekingen birkaç büsküvi aldı. Bir araba alip icine ne isterse atmasini söyledim.

Sosis salam istedi. Peynir zeytin istedi. Biraz kıyma biraz süt biraz yağ. Muzu görünce gözlerinin ici güldü. Burnumun direkleri titreye titreye koydum poşete aldiklarimi. Kasiyerlerin gözleri doldu. Çocuğun gözleri ısıl ısıl oldu. Kardesinin elinde bir çuval vardı. Icine baktım bir sürü ekmek. Sadece boş ekmek.Hadi katık yapın ekmeklerinize dedim.Koşa koşa gittiler eve.

Yaptığım şeyi anlatmak icin yazmadım bunları. Sadece biraz farkında olalım diye yazdım. Sıcak evlerimizde 3 çeşit yemek yiyip üstüne soda içerken, çöpte bulduğu nutella kavanozuna sevinip sımsıkı sarılan bu çocuğu unutmayın olur mu 😥

Ve vermekten paylaşmaktan korkmayın!

Rizki verenin Allah olduğunu da…

(Alıntı)