Paylaşmak Güzeldir

Çavdarlı köyünün sağlık ocağına yeni atanan bir hemşireydim. Köyde lojman yokmuş. Tekbir kiralık ev buldum oda öyle çok kira istemiştiki fırsattan istifade. Hemde sobalı eve… Hasta annem ve yanında ona bakan kardeşime kiradan ve evin masraflarından hariç gönderebileceğim fazla param kalmadığından çok sıkıntılıydım…

Çokta borcumuz vardı sağa sola. Onları da ödemeleri için para gerekti fazlasıyla. Öyleki gözüme uyku girmiyordu o günlerde.
-“Ah bir lojman olsaydı, kiraya verdiğim paranın hepsini aileme gönderebilirdim-” diye dövünüp duruyordum kendi kendime. İlaç parası, her hafta gittikleri hastane masrafları, muftak ihtiyaçları, giyim ve faturalara nasıl yeterdi ki gönderdiğim para?…Hastalara iğne yaparken bu düşüncelere dalıp gittiğim ve gözyaşlarına boğulduğum zamanlar oluyordu kimi zaman …Param yetmiyor, yetiremiyordum. Daha ilk göreve başladığım günden beri ise haraketleri oldukça garip yaşlı bir amca yüzü gözü