Nazmiye Teyze

Evlerinin hemen yanındaki eski evde yaşayan kadına ailecek yardımcı olurlardı.Bazen yemek gönderirler, bazende yemeğe davet ederlerdi yalnız kalmaması için. Kırklı yaşlardayken göreve giden polis eşinin, geri dönmemesi yüzünden hep hüzünlü bakardı yaşlı kadın.Sibel ise annesinin tembihleriyle, istemeye istemeye gidip yaşlı kadının ev temizliğini yapardı…

Nazmiye teyze bir gün evine yine temizliğe gelen, o zaman on beş yaşlarında olan Sibel’i yanına çağırmış ve utana sıkıla birşey söylemeye çalışmıştı. Sibel ise kendisine güvenebileceğini söyleyince, içi biraz rahatlamış bir halde gözyaşlarıyla konuşmaya başlamıştı. -“Belki yirmi yıl oldu Mustafam’ın göreve gidiyorum diye evden çıkıp gittiği. Yavrum benim okumam yazmam yok. Olsaydı hep elimde olan ve bana bıraktığı adrese mektup yazmak isterdim. Fakat çevredekilerden yardım istesem, seni bırakıp giden adam birde mektup mu göndereceksin? diyerek dalga geçmelerinden korktum…Terzi Melahat’a yeni gelen çiçekli fistanları ne kadar çok istediğini biliyorum.Sen benim için Mustafam’a mektup yazarsan, bende her mektup için sana harçlık veririm. Kısa zamanda elbiseyi alırsın. Ama bu anlaşma aramızda kalacak olurmu? – “deyince,