Mucize

Cavidan hanım arkadaşını beklerken yakınındaki bir evin açık kalan penceresinden, bir çocuğun tatlı sesiyle, – “Benim annem, güzel annem, beni al kollarına. Kucağında uyut. Ninniler söyle bana-” diye mırıldandığını duyunca yüreğinde inanılmaz nir boşluk hissetti.Bir iki damla gözyaşı yanaklarından süzülürken arkadaşının geldiğini görünce toparlandı hemen..

Emekliliklerine bir yıl kalmış iki öğretmen her günkü gibi caddenin başında buluşup okula doğru yola koyulmuşlardı…Koyu bir sohbete dalıp caddenin başındaki üst geçide kadar geldiklerinde, Cavidan hanım üst geçidin altındaki boşlukta kendilerine barınak yapmış, ve bir tenekeye ateş yakmış beş kadar çocuğa baktı biran.Daha yaşları belki on iki civarı olan çocukların ellerinde tiner kutuları olduğunu görünce