Kusur

Pek sağlıklı bir çocukken biranda ayaklarını kaldıramamaya başlamış,sanki gücü yokmuşcasına iki ayağınıda sürterek yürüyordu yolda…-“Bir derdi var bu çocuğun ama hadi hayırlısı? -” diye söylendi sınıfın penceresinden onu izleyen öğretmeni…

Hergün arkadaşları da dalga geçiyordu yürüyüşüyle üstelik.-“Şuna bak… Daha doğru dürüst yürümesini dahi bilmiyor-” diye bağırıyorlardı arkasından gülerek.Ercan ise sessiz sessiz ağlıyor ve yine ayaklarını yere sürte sürte ilerliyordu evine doğru.Öğretmeni İrfan bey çocuğu karşısına aldı birgün.Ve ayaklarında bir sorun olup olmadığını sormuştu.Ercan ise öyle utangaç ve çekingen bir çocuktuki. Hiçbir cevap veremedi öğretmenine. Yüzü kıpkırmızı olmuş bir halde parmaklarını çıtlatıyordu her haliyle utandığını belli ederek.İrfan bey biran hata yaptığını