Kefen Parası

Sabahın erken saatlerinde çiçeklerini sularken kapıda bir tıkırtı duymuştu.Eşi Hasan bey vefat ettiğinden beri evine öyle pek gelen giden olmazdı. Bastonuna dayanarak kapıya kadar gidip kapıyı açtığında oğlu Koray’ı ve torunlarını gördüğünde içi öyle tarif edilmez bir mutluluk duygusuyla dolmuştuki.Hemen onları içeri buyur edip torunlarına renkli akide şekerlerin den ikram etti.Öptü,, kokladı ve hasretle sarıldı ikisinede…

Küçüğü henüz konuşamasada onu güldürecek şeyler yapmaya çalıştı. Sevinçten eli ayağına dolanmış ne yapacağını bilememişti yine.Öyle çok özlemiştiki onları.. Sabahtan akşama kadar sessiz evde tek başına kalmak çok bunaltıyordu onu… Gelininin yine gelmek istemediğini öğrenince üzüldü.Zaten oğlunun da neden geldiğini yüzünden anlamıştı. Birşeyler diyecek olunca-“Dur oğlum getireyim-” dedi ve yerinden kalkıp evin ardiyesinde paralarını sakladığı yerden bir miktar para alıp getirdi.Koray’a uzattığında ise yine pek memnun olmadığını görmüştü.Herzamanki gibi daha fazla para beklediğini biliyordu.”-Diğerleri kefen param oğlum biliyorsun-“dediğinde yine sinirlenip