Karadut

İkiside ilk evliliklerinde aradıkları huzuru bulamamışlardı malesef. Arkadaşlarının vesilesiyle tanışmış ve üç ay kadar sonrada evlenmişlerdi Nermin hanım ve Sezai bey…İkisininde birer çocukları vardı… Sezai beyin kızı Buse, Nermin hanım’ın oğlunun adı ise Murat’tı…Nermin hanım eşi öldüğü için hiç baba sevgisi görmemiş olan küçük çocuk öyle içten yaklaşmıştıki Sezai bey’e.

Zaten rahmetli babasıda çok çektirmişti hem kendisine hemde annesine. Cildinde oluşan yaralar, derin izler ve birsürü çil öyle çirkin gösteriyordu ki Murat’ı…Sezai bey eşi Nermin hanım’ın yanında çocuğun yüzüne gülsede, hiçmi hiç ısınamamış, ilk gördüğü anda nefret etmişti hatta Murat’tan… Kendi kızı Buse ise prenses gibiydi.Görenler yanına gelip sevmeden edemezlerdi küçük kızı… Murat ise masum masum bir köşeden bakardı üvey kardeşine gösterilen sevgiye… Aslında diğer insanların gösterdiği sevgi pek umurunda değildi… O babası Sezai beyin sevgisini kazanmak için türlü şirinlikler yaparken,en büyük hayali olan bir gün onu elinden tutup mahalleye götürüp,
-“Bakın bu adam benim babam-” diyebilmeyi çok istiyordu…

Fakat Murat cici babasına ne kadar da yakın durmaya çalışsa, Sezai bey sarılmak şöyle dursun eşi Nermin hanıma belli etmeden itekliyordu çocuğu yanından … Hatta bir defasında