Kan Bağı

Gözgöze geldiklerinde, yalvarır gibi baktığını hissetmişti siyahi annenin.Yedi çocuğundan en küçük olan ve kucağında açlıktan ağlayan Ulrike’nin yürek parçalayan feryatlarına kayıtsız kalamamıştı. Hatice hanım kucağına aldığı bebeğin yemyeşil gözlerine baktı önce. Sonra da dilini bilmediği annenin bakışlarıyla ne demek istediğini anlamıştı…

Tercuman vasıtasıyla konuştuğu kadın, on çocuğundan üçünün açlıktan öldüğünü ve diğerlerinide kaybetmenin korkusuyla yaşadığını söyleyince, Hatice hanım’ın gözlrinden yaşlar süzülmüştü. Ulrike’yi evlatlık alması için gözyaşlarıyla yalvarır gibi bakıyordu adeta… Bir annenin evladının yaşaması için ondan vazgeçmesi ne kadar yüce bir duyguydu… Hatice hanım o an biran düşündü. Eşi öldüğünden beri yapayalnızdı zaten. Daha Ulrike’nin gözlerine baktığı ilk an içine ılık ılık birşeyler aktığını hissetmişti. Ve o anda, sonunu hiç düşünmeden verdi kararını… Dediki