İyiki Varsın

Daha küçük bir çocukken düşmüştü sevda yüreğine.Sevda çok büyük bir duyguysa, küçük bir yürek böyle büyük bir duygusu hapsedebilirmiydi içine? … Evlerinde varsa yoksa,Mihriba’nın gözleri… Mihriba’nın gülüşü… Mihriba’nın söylediklerini anlatırdı anne babasına.Evden çıkıp onunla oynamak öyle mutlu ediyorduki İbrahim’i… Mihribanın en sevdiği çiçekleri, çok sevdiği çilek’e alerjisi olduğunu aklına kazımıştı.En sevdiği o çiçekli entarileride parası olduğunda mutlaka ona hediye etmeyi hayal ederdi. Her gün kırlardan sevdiği çiçekleri toplar getirirdi…

Fakat mutlu çocukluğunun üzerine bedeninden aşağıya döküken bir kazan kaynar su gölge düşürmüştü.Yüzünün yarısı ve bedeni sekiz yaşında yanmıştı İbrahim’in…Ve o günden sonra herşey okadar zor olmuştuki onun için…Yaşı büyüdükçe yaralı yüzüne insanların acınası bakışlar fırlatmasını daha iyi anlamıştı…Bir canavar’a benzediğini arkadaşları kendi aralarında konuşurlarken duyduğunda öyle canı yanmıştıki…