İnanmak

Kendini çok yalnız hisseden kurt birgün koyunun yanına varır ve onunla dost olmak istediğini söyler. Koyun her nekadar fıtratı gereği değişmeyeceğini, ya kendisine yada yavrularına zarar vereceğini öne sürüp bu teklifi kabul etmek istemesede, kurt’un yalvarıp yakarmalarına gönlü razı olmaz ve “belkide dediği doğrudur” diye düşünerek en sonunda kabul eder bu dostluğu…
Gel zaman git zaman dostlukları ilerler çokta güvenirler birbirlerine…

Derken kurt birgün hastalanır ve arkadaşı koyun onun için şifalı bitkiler bulmaya gider ormana. Kurt bir ara kendine gelir ve koyunun yavrularını görünce kendini tutamaz açlığı ağır basar ve onlara saldırır… Dostunun yavruları olduğunu düşünmeden hepsini yer. O anda koyun bir tutam şifalı ot ile çıkagelir. Yüksek vadi yamaçlarında yaralanmıştır o otları toplayabilmek için. Bedeni kan içindedir. “Ucunda ölüm dahi olsa senin için, dostluğumuz için bu şifalı otları topladım” – dediğinde kurt içten içe