Şeker

Her akşam iş dönüşü mahalle bakkalına uğrayıp aldığı şekerleri ceplerine doldurup gelir, sonra bizim kapıda beklediğimizi gördüğünde gülerek bize uzatırdı babam. Ağabeyim Selimle şekerleri avuçladığımız gibi odamıza koşar-“Bir sana, bir bana-” diye pay ederdik.

Ve ne zaman bir tane artsa o uzatıp bana verirdi. Akrabalarımız, komşularımız dahi bilirdi o şekerleri ne kadar çok sevdiğimizi. Ne zaman misafirliğe gelecek olsalar ellerinde iki şekerle gelirlerdi mutlaka. Ozamanda dünyalar bizim olurdu tabi. Hiç unutmuyorum o yıllarda birdenbire rahatsızlanmıştım. Babam da komşumuzun