Ben Babamı Yüreğimden Sildim Amca

Zekiye hastalığının son evresinde yatırıldığı hastahane odasında halsiz bir şekilde camdan bakarken, hayatta gerçekleştiremediği, belkide hiç gerçekleştiremeyeceği hayallerine dalıp gitmişti… Doktorlar birtürlü bağışçı bulunamadığını söylüyorlar, bu yüzdende umutları günden güne tükeniyordu…

Odasını paylaştığı, diğer hasta yatağında yatan yaşlı adamın inlemeleri dalıp gittiği hayalleri bölmüştü o anlarda… Biran başını çevirip adamın sargılar içindeki hiç görünmeyen yüzüne doğru baktı.Beyaz sargı bezleri kandan kırmızıya dönmüştü… -“Çok mu canınız acıyor amcacım?” – dediğinde küçük kız, adam gözlerini ona çevirmiş ve,