Bahar

Yeni atanan çiçeği burnunda öğretmen henüz alışamamıştı engelli öğrencilerine…İlk zamanlar fazlaca stres yapmış, mesleği bırakmayı dahi düşünmüştü…İnsanlar normal çocuklarına bakmakta bile zorlanırken, on kadar engelli öğrenciyi eğitmek okadar zor geliyorduki öğretmene… Aklına değişik değişik şeyler geliyordu.
-“Hayatımın hatasını yaptım bu mesleği seçmekle.Akılları olmayan şuncağızlarla emekli olana kadar nasıl uğraşırım ben? -” diye geçiriyordu aklından… Öğrencilerinden birtanesi vardıki.O daha farklıydı diğerlerinden.Adı Salimdi… Ve Nihal hanım’ın yanına gidip sürekli sarılmak istiyordu ona… Salim’in annesi,

-” Hoca hanım. Sizi çok sevmiş olmalı. Sizi görünce öyle heyecanlanıyor, öyle mutlu oluyorki oğlum-” dediğinde, pekte önemsememişti bu durumu.Salim’in ağzından akan tükürükler üzerine bulaşmasın diye hep dikkat eder, sürekli uzaklaştırırdı kendinden… O günde çocuklar okadar yormuştuki Nihal hanım’ı. Bir gün önce doğum gününü unutan nişanlısınada fazlasıyla morali bozuktu üstelik. Telefonda nişanlısına,