Baba Ne Demek

Biraz safça bir adamdı Cahit bey.Biraz köylü şivesine yatkın dili, biraz da kekemeliğinden dolayı pek kendini ifade edemezdi. Eşi öldüğünden beri iki oğluna tek başına bakıyordu. Hem anne, hem baba olmuştu onlara.Simitçilik yaparak eline geçen üç beş kuruşla,evlatları için didinip duruyordu.Akşam eve geldiğinde ise pek geçimsiz olan ve sürekli kavga eden küçük oğulları yine kavga etmesin diye üç eşit parçaya bölerdi tepsisinde kalan simitleri.Çoğu zaman yemekleri,satamadığı simitleri olurdu…

Yine bir akşam eve tepsisinde kalan simitlerle geldiğinde ne de mutlu olmuşlardı çocuklar.Cahit bey iki poşete koyduğu soğuk simitleri oğullarına verirken, – “Aaa alın ba..ba bakalım. Bir sana, bir… bir.. Birde sana… Bu poşetteki de benim-” dediğinde, Hasan’ın aklına bir şüphe düşmüştü. Babası hiçbirzaman göstermezdi kendine ne kadar simit ayırdığını.Ve hiç yanlarında yemezdi.Buda iyice şüphelenmesine