Ayakkabı

Afrika’da fakirlikten yalın ayak gezen, birbirine kardeş kadar bağlı iki arkadaştan birine babası zar zor bir ayakkabı alır.Çocuk öyle sevinir ki. Sevinçten dakikalarca ağlar.İlk defa bir ayakkabısı olmuştur hayatta.

Babası da oğlunu mutlu edebildiği için çok mutludur.Fakat ertesi gün çocuğunun oyun oynamak için sokağa çıktıktan kısa bir zaman sonra,nefes nefes koşarak ayakkabılarını eve bırakıp sokağa yine yalın ayak çıktığını görür.Ayakkabıları eskimesin diye böyle davrandığını düşünüp ses çıkarmaz.Fakat her gün oğlunun aynı şeyi yaptığını görünce artık merakına yenilir ve yine bir gün ayakkabılarını eve bırakıp kapıdan çıkacağı sırada neden yalın ayak sokağa çıktığını sorar. Çocuk yere bakarak :