Anne Sevgisinden Şüphe Edilmez

Samet ağlamaklı bir halde, ellerini çenesine, dirseklerinide dizine koymuş bir halde öyle derin bir şekilde dalıp gitmiştiki… Komşuları, aynı zamanda rahmetli annesinin en yakın arkadaşı, kardeşim dediği Nuray hanım, çocuğun o halini görünce, yanına gidip,
-“Kuzum… Ne oldu sana? Neden üzgünsün?-” deyip yanına oturmuştu…

-“Tutmadı işte… Annem sözünü tutmadı… Ne zaman ihtiyacın olsa yanımda olacağını söylemişti bana.Öğretmenimiz tüm anneler ve çocuklarını okula davet etti yerli malı haftası için.. Ama annem öldü.Şimdi yanımda yok.Oysa ona çok yakışan kırmızı elbisesi, ve zümrüt kolyesiyle, benim için özene bezene süslenip yanımda gelmesini ne çok isterdim.. Sözünü tutmadı. Demek beni sevmiyormuş… – “demişti hıçkıra hıçkıra ağlayarak.Nuray hanımın tüyleri diken diken olmuş, ne diyeceğini bilememişti o an.Defalarca öptü çocuğun